Νόρμα, Μαρία Κάλλας
Στις 9 Αυγούστου, του 1960, για πρώτη φορά στην Επίδαυρο, η Μαρία Κάλλας ερμήνευσε τη Νόρμα του Μπελίνι, ενώ 20.000 θεατές την αποθέωναν. Για την ερμηνεία της ανάμνησης…
Γράφει η Σοφία Σιγάλα
Η Νόρμα είναι από τις σπουδαιότερες όπερες του Μπελίνι, ίσως και η πιο δημοφιλής. Όταν ανέβηκε για πρώτη φορά στο Μιλάνο, το 1831, θεωρήθηκε φιάσκο, ακόμα και από τον ίδιο τον συνθέτη. Παρ΄ όλα αυτά, η Νόρμα αγαπήθηκε τόσο πολύ που σε σύντομο χρονικό διάστημα τραγουδιόταν ακόμα και από τα παιδιά στους δρόμους της Ιταλίας. Κάποια από τα χορωδιακά κομμάτια της όπερας, τραγουδούσαν ακόμα και οι εργάτες στα λατομεία της Καρράρας, στην Τοσκάνη, ενώ οι Ιταλοί, κατά το 1848, στη διάρκεια πατριωτικών διαδηλώσεων τα υιοθετούσαν ως επαναστατικά .
Η αφορμή όμως είναι η υπόθεση της όπερας του σπουδαίου συνθέτη. Και εκεί θέλω να σταθώ λίγο περισσότερο, μιας και είναι γοητευτικό και ενδιαφέρον να ανακαλύπτουμε με συνειρμούς τα βαθύτερα νοήματα που συνυπάρχουν με τα γεγονότα.
«Η Νόρμα, πρωθιέρεια των δρυϊδών, έχει αποκτήσει κρυφά δύο παιδιά από τον Ρωμαίο ανθύπατο Πολλιόνε. Αυτός ενδιαφέρεται πλέον για τη νεότερη ιέρεια Ανταλτζίζα, την οποία σκοπεύει να παντρευτεί στη Ρώμη. Όταν οι Γαλάτες αιχμαλωτίζουν τον ανθύπατο, η Νόρμα αποκαλύπτει δημόσια την ενοχή της. Αγάπησε τον κατακτητή του λαού της και έκανε μαζί του δύο παιδιά. Η θρυλική Casta Diva είναι η επίκληση για συγχώρεση στη Σελήνη. Ο Πολλιόνε συγκινείται από το μεγαλείο της. Μαζί οδηγούνται στην πυρά».
*πηγή από τη σελίδα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Η έννοια της πρωθιέρειας δίνεται ως ένα πρόσωπο που κατέχει την πρώτη θέση σε ένα σύνολο, σε ναό ή τελετουργικό. Οι συνειρμοί όμως , ως προς τον ορισμό του πρώτου στην ιεραρχία είναι πολλοί. Ακόμα περισσότεροι γίνονται όταν η Νόρμα, στην προκειμένη περίπτωση, ζητάει συγχώρεση μέσα από την παραδοχή. Και αυτό είναι μεγαλείο! Δέχεται την τιμωρία της ως εξιλέωση και κατευνάζει την οργή.
Η παραδοχή είναι αποτέλεσμα ανωτερότητας και ήθους. Δεν είναι αδυναμία, δεν είναι ήττα. Είναι κίνητρο για να προχωρήσεις και να ξεπεράσεις τον εγωκεντρισμό και την εγωπάθεια. Δεν υπάρχει τελειότητα στην ανθρώπινη ύπαρξη. Η γνώση και η αποφυγή επαναληπτικών καταστροφών έχει να κάνει με τον βαθμό ταπεινότητας που σε διακατέχει.
Η παραδοχή της αδυναμίας φέρνει τη συγχώρεση. Και είναι το σπουδαιότερο μήνυμα με τη διαχρονικότητα που του αρμόζει.
*Παρακολουθήστε τη Μαρία Κάλλας με ποιον τρόπο δείχνει στο πρόσωπό της τη μεταμέλεια και την οδύνη. Την οδύνη…
About the Author
