Το Ραντεβού, Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη
Η Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη γράφει το «Ραντεβού» και καλεί τον αναγνώστη να συμπορευτεί με ήρωες που κουβαλούν μια μύχια μνήμη. Ένα παρελθόν που εγγράφεται σε κύτταρα ασύνειδα, αλλά έτοιμα να ξυπνήσουν από τον νόστο, από τη λήθη, από την ονειρική νάρκη.
Γράφει η Σοφία Σιγάλα
Το μυθιστόρημα της συγγραφέως εμπνέεται από έναν πίνακα ζωγραφικής του Σίλε, το « Άντρας και γυναίκα», μια δημιουργία του 1917, λίγο πριν ο νεαρός στην ηλικία ζωγράφος-μόλις 28 χρόνων- χάνει την ζωή του από την Ισπανική γρίπη, που στο πέρασμά της, αποδεκάτισε εκατομμύρια Ευρωπαίους, στις αρχές του 20ου αιώνα.
«Οι πίνακες να ξέρεις, πεθαίνουν να αφηγηθούν μια ιστορία..»
Δύο σώματα σφιγμένα σε μια αγκαλιά πάθους, αρχέγονου σμιξίματος, ένα στίγμα αποχαιρετισμού, μια εικόνα τραγική και γεμάτη αγάπη. Δυο γυμνά σώματα σε πλήρη εναρμονισμό που θυμίζουν ένα μοναδικό κορμί. Τι κρύβει αυτή η εικόνα; Ποια δύναμη εκλύεται από το συνταίριασμα αυτό; Το έργο του Σίλε θα τραβήξει σε ένα ταξίδι στον χρόνο τον αναγνώστη για να δικαιώσει μια αλήθεια που δεν έχει όρια: Η αγάπη δεν πεθαίνει, πάντα βρίσκει τρόπο να ολοκληρωθεί και να ολοκληρώσει.
Ο Νικόλας γίνεται φύλακας στην Εθνική Πινακοθήκη. Η αίθουσα στην οποία είναι υπεύθυνος είναι εκείνη που φιλοξενεί μεταξύ άλλων τον πίνακα του Σίλε «Άντρας και γυναίκα». Ο ίδιος μαγεύεται από το θέμα του πίνακα αλλά πιο πολύ από τη νεαρή κοπέλα που έρχεται κάθε Τετάρτη και κάθεται απέναντί του και παρακολουθεί με βλέμμα νοσταλγικό το έργο του ζωγράφου.
Στη Βιέννη, το 1918, ένας νέος κρατάει στα χέρια του δύο σκουλαρίκια με δύο ρουμπίνια δεμένα με χρυσό. Τα προορίζει για την αγαπημένη του γυναίκα που περιμένει το παιδί του. Στο στούντιο του ζωγράφου η γυναίκα του ζει ένα πυρετικό παραλήρημα. Η Ισπανική γρίπη την έχει προσβάλλει και αφήνει την τελευταία της πνοή. Ο άντρας της δημιουργεί τα τελευταία του σκίτσα, ένα δέσιμο δυο ανθρώπων γεμάτο από αγάπη κι έρωτα που δεν τελειώνει ποτέ. Μετά από λίγο χάνει τη ζωή του και εκείνος από τον ίδιο λόγο. Που πηγαίνει ένας έρωτας που δεν ολοκληρώθηκε; Βρίσκει άραγε τρόπο να αναγεννηθεί ώστε να φτάσει στην τελείωσή του;
Στο σήμερα, στην εποχή της κρίσης, ο Νικόλας και η Στεφανία ζουν παράλληλες ζωές, αυτόνομες, χωρίς να γνωρίζει ο ένας τον άλλο. Η Στεφανία, φοιτήτρια στο Λονδίνο, συναντάει τον Μάικλ, καθηγητή στο πανεπιστήμιο που φοιτά. Ο έρωτας θα βρει τους δύο ανθρώπους ανέλπιστα και θα τους παρασύρει σε μια δίνη πάθους και μιας αγάπης αρρωστημένης που γίνεται αδιέξοδη.
Η Ευρώπη και οι τόποι με καλλιτεχνική υπόσταση και πολιτιστικό αποτύπωμα γίνονται σημεία δράσης και η ιστορία διαδραματίζεται στη Ρώμη, το Λονδίνο, τη Βιέννη. Σε μουσεία και αίθουσες τέχνης, φωτογραφίας και ζωγραφικής, σε διάσημα αξιοθέατα της Ευρώπης. Μια περιήγηση που δίνει αέρα κοσμοπολίτικο στην αφήγηση και λειτουργεί σαν εμβόλιμο μέσο που αποσυμπιέζει τη συναισθηματική φόρτιση που βιώνουν οι πρωταγωνιστές.
Το «Ραντεβού» είναι μια σύνθεση με παράλληλες ιστορίες ανθρώπων με κοινό γνώμονα την ουσία της αγάπης. Ο αναγνώστης θα ζήσει διαφορετικές όψεις της αγάπης. Άλλοτε χειριστική, γεμάτη ναρκισσισμό, απόρροια μιας ανύπαρκτης γονεϊκής σχέσης που πυροδοτεί μια παθογενή αγάπη. Ή μια αγάπη έγνοιας, ειλικρίνειας και σεβασμού. Αλλά και τη μορφή της ειλικρινούς αγάπης που αυτοθυσιάζεται. Οι ήρωες, ο καθένας με τις δικές τους ιστορίες, συνθέτουν έναν βιωματικό κόσμο, ένα παζλ που παρουσιάζει τις ανθρώπινες διαπροσωπικές σχέσεις.
Το βασικό όμως θέμα του μυθιστορήματος είναι το ταξίδι της αιώνιας αγάπης. Εκείνης που δεν παραχαράζεται από τον χρόνο και βρίσκει πάντα τρόπο να ολοκληρωθεί. Η Στεφανία και ο Νικόλας είναι φορείς μιας ατελέσφορης αγάπης. Το θέμα του καρμικού έρωτα παίρνει διαστάσεις ιδανικές στην ιστορία, για να επιβεβαιώσει το μοιραίο, εκείνο που θα συμβεί όσες άσχημες συγκυρίες κι αν παρουσιαστούν. Όταν στο παρελθόν δύο άνθρωποι χάθηκαν ξαφνικά χωρίς ποτέ να εκφραστεί η δύναμη της αγάπης τους, κάτι παρέμεινε μισό κι ανολοκλήρωτο.
Ένα ζευγάρι σκουλαρίκια με δύο ρουμπίνια δεμένα με χρυσό, ένα έργο που κρύβει μια τραγική ιστορία αγάπης και δύο νέοι άνθρωποι που έλκονται με τρόπο ανεξήγητο από την ίδια μαγική εικόνα. Όλα παίρνουν τον δρόμο που καθορίζει η μοίρα. Στο «Ραντεβού» η αγάπη λυτρώνεται, γίνεται σκοπός και ταξίδι, προορισμός και τελείωση. Στην ελληνική μυθολογία οι «τρεις κόρες της νύχτας» θα όριζαν την τύχη. Η Κλωθώ, η Λάχεσις και η Άτραπος ίσως να έδιναν μια τραγική κατάληξη σε δύο πλάσματα που αγαπήθηκαν πολύ και δεν κατάφεραν να ζήσουν το απόλυτο συνταίριασμα. Οι ψυχές των ανθρώπων όμως διαθέτουν μια μνήμη κρυφή. Αρκεί μια στιγμή, ένα μικρό σημάδι στον χρόνο. Ένα ραντεβού που κανένας δεν είχε ορίσει αλλά που καταφέρνει να ολοκληρώσει αυτό που απόμεινε ημιτελές.