Σμύρνη στον μύθο
Τι κάνει ένα βιβλίο υπέροχο; Η αλήθεια είναι πως η απάντηση είναι δύσκολη. Κάθε ιστορία προκαλεί διαφορετικές απαντήσεις για την ίδια ερώτηση. Το βέβαιο είναι πως κάποιος που διαβάζει πολλά βιβλία, μπορεί εύκολα να πέσει σε κοινές ιστορίες, υποθέσεις, ήρωες, ακόμα και σε τόσο όμοια στοιχεία που να μπλεχτεί σε μια αγωνιώδη προσπάθεια που ξεφεύγει από την ανάγνωση, όπου είναι το ζητούμενο. Να προσπαθεί να λύσει γρίφους περί κοινών σκέψεων, όμοιων υποθέσεων και ίδιων… αληθινών ιστοριών.
Κάποια βιβλία, λοιπόν, σε κάνουν να θέλεις να μάθεις κάτι παραπάνω για όσα πραγματεύονται. Έτσι κι εγώ τώρα διάβασα μια γοητευτική ιστορία, μύθος μάλλον είναι, για την όμορφη Σμύρνη. Από πού πήρε το όνομά της. Η αναφορά θα είναι για δύο από τους μύθους που αφορούν την ονομασία της.
Η Σμύρνα ήταν μία από τις μυθικές αμαζόνες. Το όνομά της ήταν Μύρνα ή Μύρινα και ήταν βασίλισσα της Εφέσου. Σύμφωνα με τον Διόδωρο, η Μύρινα οργάνωσε ισχυρό στρατό αποτελούμενο από γυναίκες-αμαζόνες και μπόρεσε με αυτόν να νικήσει τους βάρβαρους γειτονικούς λαούς, που ως τότε έκαναν επιδρομές στις ακριτικές περιοχές της χώρας της. Οι νίκες της ήταν πολλές και έφτασε μέχρι τη Θεμίσκυρα, τον Πόντο. Η ίδια ίδρυσε και την πόλη της Σμύρνης, της οποίας έδωσε και το όνομα της.
Ο Στράβωνας δίνει την πληροφορία για το όνομα της Αμαζόνας, στο βιβλίο 14.4
«Σμύρνα δην Αμαζών η κατασχούσα την Έφεσο», (δηλ. Σμύρνη ονομαζόταν η Αμαζόνα που κυρίευσε την Έφεσο.
Η Σμύρνα, όμως, έχει και μια σκοτεινή ιστορία-μύθο που την ακολουθεί. Η Σμύρνα, λέει ο μύθος, ήταν κόρη του Θείαντα, βασιλιά των Ασσυρίων. Ο Θείας ερωτεύθηκε τη νύμφη Ωρείθυα και μαζί απέκτησαν την όμορφη κόρη. Όταν μεγάλωσε, φιλονίκησε για κάποια άγνωστη αφορμή με την αντίστοιχη θεά της ομορφιάς των Ελλήνων, της Αφροδίτης, που στα μέρη εκείνα ήταν η Αστάρτη. Η Αστάρτη, για να την εκδικηθεί, της προκάλεσε ένα ακατανίκητο ερωτικό πάθος για τον πατέρα της, τον Θείαντα. Μια μέρα η Σμύρνα μεταμφιέστηκε σε σκλάβα του παλατιού και παρέσυρε τον Θείαντα, οπότε από το σπέρμα του πατέρα της έμεινε έγκυος και γέννησε τον Άδωνι.
Τη Σμύρνη πάντα την ακολουθούσε μια κατάρα περίεργη. Ήταν όμορφη αλλά και γεμάτη πάθη. Σαγηνευτική και έρμαιο της γοητείας και του έρωτα. Μια πόλη που μοιάζει στον χαρακτήρα με εκείνης που τη δημιούργησε. Πολεμίστρια και μαχήτρια, όμορφη και μαγική. Ίσως γι΄ αυτό μαγνητίζει εύκολα και μένει αξέχαστη. Είναι μια πλανεύτρα. Οι Τούρκοι την έλεγαν «άπιστη», γκιαούρ Ιζμίρ. Οι Έλληνες δεν άλλαζαν με τίποτα τα κάλλη της και οι Λεβαντίνοι που την κατοίκησαν και ακόμα μένουν στα σοκάκια της δεν την εγκαταλείπουν και ορκίζονται στην ομορφιά της.
Πότε ένα βιβλίο είναι υπέροχο; Όταν σε καλεί να ανακαλύψεις κι άλλες ιστορίες πέρα από αυτές που κρύβουν οι σελίδες του. Όταν σε γεμίζει γνώση και μαγεία. Όταν σε προετοιμάζει για ταξίδια που ποτέ δεν πίστεψες πως θα κάνεις και συνεχίζεις να ταξιδεύεις, ακόμα και όταν το κλείσεις…
About the Author
