Όσα παίν΄ρει ο άνεμος, Μάργκαρετ Μίτσε
Μπορεί άραγε να θεωρηθεί θέμα τύχης να γίνει κάποιος συγγραφέας για μία και μοναδική φορά και το έργο του να συζητιέται και να διατηρήσει την αίγλη της πιο λαμπρής ερωτικής ιστορίας; Ο πιο δυνατός έρωτας, η πιο μεγάλη αγάπη, γράφτηκε από μια γυναίκα που αγαπούσε πολύ το διάβασμα. Κατάφερε να γράψει ένα και μοναδικό βιβλίο που θα συζητιέται για πάντα ή έστω όσο θα υπάρχει λογοτεχνία!
Το βιβλίο που κρατάω στα χέρια μου σήμερα είναι ένα από αυτά τα παλιά που συνήθιζαν να βάζουν στα μπροστινά ράφια της βιβλιοθήκης παλιά, γιατί ήταν βυσσινί και δερματόδετο. Χοντρό βιβλίο, με χρυσά γράμματα, και στην πρώτη του σελίδα γράφω ημερομηνία 22/06/1989. Οι εκδόσεις είναι ΡΟΜΑΝΤΣΟ, ΑΘΗΝΑΙ. Θα σου γράψω λίγες λέξεις για την υπόθεση.
Η ιστορία του μυθιστορήματος εκτυλίσσεται στην Αμερική, την περίοδο του Εμφυλίου Πολέμου. Η ηρωίδα είναι μια κοπέλα του Νότου, η Σκάρλετ Ο΄Χάρα, που ζει μια πλούσια ζωή με την οικογένειά της και πολλούς νέγρους που βρίσκονται στην υπηρεσία τους και είναι τρελά ερωτευμένη με έναν νέο, τον Άσλευ. Στη ζωή της μπαίνει ο Ρεντ Μπάτλερ και ζει μαζί του έναν μεγάλο έρωτα που διαδραματίζεται μέσα στη σκληρή περίοδο του Εμφυλίου που έχει ξεσπάσει στην Αμερική. Ο Άσλευ παντρεύεται την καλύτερη φίλη της Σκάρλετ, τη Μέλανι, ενώ παντρεύεται κι εκείνη τον Ρεντ Μπάτλερ, χωρίς να πάψει ποτέ να λέει παντού για τον μεγάλο της έρωτα με τον άντρα της φίλης της -έτσι πιστεύει. Όσα τελικά γίνονται στην ιστορία έχουν δραματικές διαστάσεις για όλους τους ήρωες, αλλά το τέλος είναι μια αποκάλυψη για όσους διαβάζουν για πρώτη φορά το βιβλίο, αφού είναι εμβληματικό και αξέχαστο…
Νομίζω πως δε χρειάζεται να αποκαλύψω τον τίτλο του μυθιστορήματος, αλλά θα το κάνω για λόγους αρχής. Όσα Παίρνει ο Άνεμος, της Μάργκαρετ Μίτσελ. Το μυθιστόρημα εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 30 Ιουνίου 1936. Τρία χρόνια αργότερα, το 1939. θα γίνει μια από τις μεγαλύτερες κινηματογραφικές επιτυχίες!
Η ιστορία της Μάργκαρετ Μίτσελ είναι ένας ύμνος για την αγάπη, για τη θέληση, για τη ζωή, τη δύναμη και την αποφασιστικότητα. Οι ήρωές της έχουν σμιλευτεί με πάθος και δύναμη, ίσως για να αποκτήσουν συμβατή αρμονία με την περίοδο που εκτυλίσσεται η ιστορία. Είναι όλοι τους χαρακτήρες που έχουν ξεχωριστή δυναμική και εξελίσσονται κλιμακωτά, ανάλογα με τις συνθήκες που βιώνουν. Παίρνουν σταδιακά χαρακτηριστικά που προκαλούνται από την κάθε περίπτωση. Είναι εξαιρετικά θαυμαστό το γεγονός πως κανένας από αυτούς δε δείχνει από την πρώτη στιγμή το εύρος των συναισθημάτων και των αντιδράσεων του και αποκαλύπτεται στα μάτια του αναγνώστη με τρόπο αποκαλυπτικό.
Θα σταθώ στους δύο σημαντικούς, αφού είναι και οι πιο καθηλωτικοί. Με αυτούς ξεκινάει και τελειώνει το μυθιστόρημα, σαν να ανακαλύπτουμε την κυκλική πορεία που κάνουν γύρω από τον ίδιο τους τον εαυτό, και ο ένας αναγνωρίζει τον άλλον βλέποντας έναν καθρέφτη. Δυο ήρωες που ζητούν αγάπη, αλλά δεν το παραδέχονται ποτέ ευθέως, εγωιστές, παρασυρόμενοι από το πάθος και τη σιγουριά τους. Ενωμένοι σε μια αγάπη που, ακόμα και όταν την αντιληφθούν, δε θα μπορέσουν ποτέ να την παραδεχτούν. Ίσως να είναι από εκείνες τις περιπτώσεις που η αγάπη δε θα μπορέσει ποτέ να ξεπεράσει την ανάγκη της μοναχικότητάς τους. Ελεύθεροι και ανεξάρτητοι που προσπαθούν να αναγνωρίσουν την προκλητική συναισθηματική συνθήκη που, αφού δεν μπορούν να κατανοήσουν, αφήνουν να φύγει. Η Μάργκαρετ Μίτσελ έχει καταφέρει να δημιουργήσει έναν σπουδαίο ανθρώπινο σύνδεσμο μέσα σε μια ιστορική πραγματικότητα, την οποία έχει περιγράψει με ζωντάνια, γλαφυρότητα, εξαιρετικές λεπτομέρειες και εικόνες που έχει μεταφέρει με τη γραφή της με τρόπο απαράμιλλο. Το πολυσέλιδο αυτό βιβλίο είναι ένα θαυμάσιο ταξίδι που δε θα κάνει ποτέ κανέναν αναγνώστη να το βαρεθεί ή να αντιδράσει αρνητικά απέναντί του.
Δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία αν σου γράψω κάποιο απόσπασμα από αυτό το μυθιστόρημα, όταν μπορώ να αναφέρω τις δύο πιο δυνατές φράσεις που εξαπολύουν οι δύο ήρωες ο ένας στον άλλον.
Ρεντ Μπάτλερ: «Ειλικρινά, αγαπητή μου, δεν δίνω δεκάρα».
Σκάρλετ Ο΄Χάρα (στην τελευταία σελίδα του βιβλίου, στις σκάλες του σκοτεινού αρχοντικού, που στέκει σαν ερείπιο. Εκείνη φοράει ένα υπέροχο μαύρο φόρεμα και είναι καταρρακωμένη και μόνη): «Αύριο είναι μία καινούργια μέρα».
About The Author
