Η Ευγενία Φακίνου διανύει έναν αιώνα στο μυθιστόρημα «Στο αυτί της αλεπούς», μαγεύοντας για μια ακόμη φορά το αναγνωστικό κοινό της. Δύο γυναίκες εκπροσωπούν τις εποχές που αλλάζουν και μας εισάγουν στις ζωές, στις σκέψεις και στις συνθήκες που τις διαμόρφωσαν. Οι ιστορίες της Αννέζως και της Άννας κινούνται μέσα σε μια Ελλάδα που αγωνίζεται, μάχεται και αλλάζει. Ανασαίνει και πορεύεται, συμβιβάζεται και αντιστέκεται.
Γράφει η Σοφία Σιγάλα
Η Αννέζω ταξιδεύει μαζί με τον πατέρα της, σ΄ένα καΐκι, το 1904, στην Ύδρα. Ο πατέρας της, πηγαίνοντας σε μια εύπορη οικογένεια καρπούζια, θα αφήσει και την κόρη του στο σπίτι του άρχοντα σαν ψυχοκόρη. Η Αννέζω θα ζήσει τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια στο αρχοντικό τους καπετάν Γιώργη. Εκεί θα ερωτευτεί τον Σταύρο το θεριό. Εκείνος θα της τάξει πως θα την πάρει, μόλις γυρίσει με το σφουγγαράδικο που θα δουλέψει. Μένει έγκυος, ο Σταύρος χάνεται στη θάλασσα και η Αννέζω, διωγμένη από την Ύδρα, θα φτάσει στη Δραπετσώνα με ένα μωρό στην αγκαλιά. Πώς θα καταφέρει να επιβιώσει με ένα παιδί, μόνη της, μακριά από όσα θεωρούσε οικεία της μέχρι τότε;
Στη Δραπετσώνα του Μεσοπολέμου, στην απόλυτη ανέχεια, θα ζήσουν η Αννέζω με τον γιο της. Θα αντιμετωπίσει την οδυνηρή πλευρά της ζωής με στωικότητα, σιωπή και εγκαρτέρηση. Η άφιξη των προσφύγων το 1922 θα φέρει κοντά την ηρωίδα με τη δραματική ζωή των μικρασιατών. Η Αγγέλα και ο Πέτρος θα μπουν στη ζωή της Αννέζως και του γιου της. Η δύναμη και η ελπίδα της Αγγέλας θα δώσουν μια νέα τροπή στις ζωές μάνας και γιου.
Η Ευγενία Φακίνου περιγράφει σημαντικές στιγμές της Ιστορίας του τόπου αλλά και ολόκληρου του κόσμου, Οδυνηρές εικόνες από τη Δραπετσώνα και τους ταπεινούς κατοίκους της, τα μεροκάματα του τρόμου στα εργοστάσια της περιοχής, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των προσφύγων, την απαρχή του συνδικαλισμού και τις πρώτες κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας, τις διώξεις των απεργών, τον στιγματισμό που θα τους ακολουθήσει και θα επηρεάσει την υπόλοιπη ζωή τους, τα Βούρλα και τις σκοτεινές φιγούρες της συνοικίας του ανήθικου έρωτα. Δένει την ιστορία τηςμε τους συμιακούς σφουγγαράδες και τα ταξίδια τους στην Μπαρμπαριά, το άδοξο και τραγικό τέλος τους.
Η ροή των εξελίξεων παρασέρνει την Αννέζω και τον Σταυρή στα μονοπάτια της. Από τη Δραπετσώνα στη Γούβα κι αποκεί στην Κυψέλη, στα διλήμματα, στα όνειρα, στην αποδοχή και στην αντίδραση. Ο πόλεμος θα χωρίσει μάνα και γιο. Ο Σταυρής στην Αντίσταση, η Αννέζω στη σιωπή. Φιγούρες που αποτυπώνουν ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας που προκύπτει από όσα βιώνει η Ελλάδα.
Ένα πολύτιμο «αμανάτι» θα φτάσει στα χέρια της Αννεζως, η Αννούλα, η εγγονή της. Θα γίνει σκοπός της ζωής της. Η Αννούλα θα μεγαλώσει με τα παραμύθια της γιαγιάς της, εκείνα που και η ίδια τα έχει κάνει ζωή της. Η εγγονή της Αννέζως μεγαλώνει στη μεταπολεμική εποχή, διαμορφώνει μια προσωπικότητα εν αγνοία των αληθινών καταβολών της. Ο θάνατός της γιαγιάς της θα δώσει άλλη μορφή στην πορεία της ζωής της. Οι θετοί γονείς της, με θετικές και αρνητικές επιρροές πάνω στον χαρακτήρα της, θα γίνουν η αφορμή και τα συστατικά του χαρακτήρα της. Οι εποχές αλλάζουν. Οι δεκαετίες του ’60 και του ’70 «στοιχειοθετούν» τόσο την ανθρώπινη σύσταση όσο και τον χαρακτήρα της Άννας. Στα πενήντα της χρόνια θα ζήσει ό,τι έζησε η γιαγιά της. Λες και η μοίρα είναι ο λόγος ύπαρξής της. Η ιστορία θα τελειώσει με την Αριάδνη, την «εγγονή» της Άννας, ολοκληρώνοντας μια κυκλική πορεία ενός αιώνα, με την έκρηξη στην τράπεζα Μάφιν, το 2008. Κανείς δεν ξέρει ή ίσως μπορεί να καταφέρει να υποθέσει την ιστορία της Αριάδνης…

100 Σάββατα, Μάικλ Φρανκ: Ένα ταξίδι στη μνήμη και την Ιστορία
Tα 100 Σάββατα είναι ένα ταξίδι μνήμης. Ένα οδοιπορικό στο θυμικό και την ψυχή. Ο Μάικλ Φρανκ συνομιλεί κάθε Σάββατο, για έξι χρόνια, με μια επιζήσασα από το τραγικό Ολοκαύτωμα, τη Στέλλα Λεβή.
Η Ευγενία Φακίνου έχει χαρίσει στο αναγνωστικό κοινό σπουδαία μυθιστορήματα. Το καθένα με διαφορετική θεματολογία αλλά με βάση κοινή, τη γυναικεία υπόσταση. Το μυθιστόρημα «Στο αυτί της αλεπούς» αντλεί τον τίτλο του από μια παροιμιώδη γαλλική φράση. Η ερμηνεία της έχει να κάνει με τους χαρακτήρες των ηρώων του μυθιστορήματος. Η συγγραφέας καταγράφει τη θέση της γυναίκας στις αρχές του 20ου αιώνα και τη μετάλλαξή της καθώς οι κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες παίρνουν άλλη μορφή. Η Αννέζω, κλεισμένη στον εαυτό της, στη σιωπή και στα λόγια που φτιάχνουν ένα σκηνικό για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζει. Μαθαίνει να κρατάει στο στόμα της κλειστό, από φόβο, από ανάγκη.
Η ιστορία της Ευγενίας Φακίνου μοιάζει με ένα γαϊτανάκι, ένα καρουζέλ, με σημαντικά ιστορικά στιγμιότυπα που καθόρισαν τον μέσο Έλληνα τόσο ως προς τον χαρακτήρα όσο και προς τον τρόπο που κατόρθωσε να αντιληφθεί όλα όσα έζησε. Σε αυτόν τον κύκλο οι ηρωίδες παίρνουν τη σκυτάλη η μία από την άλλη και τα επτασφράγιστα μυστικά αποκαλύπτονται. Τις ενώνει ένα δαχτυλίδι· πολύτιμο που κρύβει άλλη μια ψεύτικη ιστορία. Ο φόβος γίνεται δύναμη, η αλήθεια ισορροπεί. Το «Στο αυτί της αλεπούς» είναι ένας ανθρώπινος χάρτης που σταχυολογεί ψυχές και σκέψεις, ανθρώπους και συναισθήματα.