Στις 24 Ιανουαρίου του του 1776 γεννιέται ο Πρώσος συγγραφέας Ε.Τ. A . Hofman. ;Ονειρό του ήταν να γίνει διάσημος μουσικός, σαν τον Μότσαρτ. Έμεινε στην Ιστορία ψς ο συγγραφέας του αγαπημένου παραμυθιού Ο Καρυοθραύστης. Στις καρδιές μικρών και μεγάλων βρίσκεται πάντα το συγκινητικό παραμύθι υπό τη μελωδία του Τσαϊκόφσκι.
Ας αναλογιστούμε πόσο σημαντικά είναι τα παραμύθια τόσο για τους μικρούς όσο και για τους μεγάλους. Μπορεί τα παραμύθια να είναι ιστορίες απλές, με ήρωες φανταστικούς ή ήρωες που προκαλούν φανταστικά γεγονότα, κρύβουν όμως μηνύματα αληθινά και εκεί είναι η δύναμή τους και η σημαντικότητά τους. Στις ιδέες τους που γίνονται μαθήματα. Δύσκολο είναι να γράψει κάποιος ένα παραμύθι και να το μετατρέψει σε σύμβολο μιας ιδέας. Γι’ αυτό όσοι το καταφέρνουν έχουν ένα χάρισμα ξεχωριστό, μοναδικό και πολύτιμο. Φαντασία αστείρευτη και ικανότητα ξεχωριστή· να τους αγαπούν τα παιδιά, οι πιο δύσκολοι κριτές και οι πιο δίκαιοι.
Ο E.T.A.Hoffmann κάπου ξεχάστηκε. αφού, στη σκέψη του αγαπημένου παραμυθιού, το μυαλό όλων πάει στον Τσαϊκόφσκι και στον Αλέξανδρο Δουμά, ο οποίος μόνο το διασκεύασε για να γίνει μπαλέτο. Ο πραγματικός δημιουργός του είναι ο E.T.A. Hoffmann, ένας ονειροπόλος Πρώσος συγγραφέας, που είχε όνειρο να γίνει ο Μότσαρτ, μουσικός δηλαδή εμπνευσμένος και διάσημος. Δεν τα κατάφερε και έγινε παραμυθάς, αλλά κατάφερε να γίνει ένας από τους πρώτους εκπροσώπους του φανταστικού, αλλά και ο μεγαλύτερος αντιπρόσωπος του γερμανικού ρομαντικού μυθιστορήματος.
Το παραμύθι, λοιπόν, του Καρυοθραύστη δεν είναι ακριβώς αυτό που όλοι θεωρούμε ως πραγματικό, σύμφωνα με τη διασκευή για τη θεατρική παράσταση του διάσημου συνθέτη.
Ο Καρυοθραύστης, σύμφωνα με το παραμύθι του Χόφμαν είναι ένας νέος που προσπάθησε να λύσει την κατάρα της βασίλισσας των ποντικιών σε μια άλλη πόλη, πολύ παλιότερα από την εποχή που εκτυλίσσεται η ιστορία των Χριστουγέννων. Η πριγκίπισσα Πίρλιπαντ ήταν εκείνη που μαγεύτηκε και είχε στόμα με πολύ μεγάλα δόντια, απαλή και μεγάλη γενειάδα και μεγάλο κεφάλι. Ο νέος που θα έλυνε τα μάγια θα την παντρευόταν, αλλά έπρεπε να είναι κάποιος που δε θα είχε κουρέψει ποτέ τη γενειάδα του και θα έπρεπε να σπάσει ένα καρύδι σπάνιο και τον καρπό του να φάει η πριγκίπισσα. Εκείνος το έκανε, αλλά, βλέποντας την ομορφιά της Πίρλιπαντ, άρχισε να οπισθοχωρεί με τα μάτια κλειστά. Η βασίλισσα των ποντικιών, τότε, έκανε ξανά μάγια και ο νέος έγινε ο καρυοθραύστης, εκείνος που βρέθηκε ως παιχνίδι στα χέρια της μικρής Μαρί (Κλάρα, σύμφωνα με τον Δουμά).
Η Μαρί (Κλάρα) όντως ζει όλη αυτή την περιπέτεια με τον ξύλινο στρατιώτη, είναι όμως απαρηγόρητη που έσπασε η αγαπημένη της κούκλα. Όταν πηγαίνει στο κατάστημα του νονού της, που της έκανε το χριστουγεννιάτικο δώρο, για να φτιάξει τον καρυοθραύστη της, εξιστορεί όλα όσα έζησε το προηγούμενο βράδυ. Στο μαγαζί του ωρολογοποιού, βρίσκεται και ένας περίεργος νέος, που συστήνεται ως ανιψιός του νονού της Μαρί (Κλάρα). Ο νονός της είναι εκείνος που της λέει το παραμύθι για την πριγκίπισσα και τον άτυχο νέο και η κοπελίτσα, τότε, εξομολογείται πως δε θα έκανε ποτέ κάτι τέτοιο σε εκείνον που πήγε να τη σώσει. Ο νέος την αγκαλιάζει και της εξηγεί πως μόλις έλυσε τα μάγια που κρατούσαν χρόνια πολλά και το κατάφερε με την αγάπη της. Σε έναν χρόνο και μία μέρα παντρεύονται και ζουν ευτυχισμένοι.
Το παραμύθι του Καρυοθραύστη είναι μια υπέροχη ιστορία για τη δύναμη της αγάπης και ότι η διαφορετικότητα δεν αποτελεί εμπόδιο στις σχέσεις των ανθρώπων. Οι πράξεις είναι αυτές που στην ουσία καθορίζουν τις σχέσεις τους και όχι τα εξωτερικά χαρακτηριστικά τους. Τα συναισθήματα γεννιούνται και ανθίζουν από τις καλές προθέσεις και τίποτα άλλο δεν έχει σημασία.
Τα παραμύθια δεν είναι μόνο για τα παιδιά. Είναι και για τους μεγάλους. Μέσα από τις ιστορίες των ηρώων τους γυρίζουν σε χρόνια αθωότητας, που το μυαλό μπορεί να κρίνει χωρίς δεύτερες σκέψεις, ανυστερόβουλα και ειλικρινά. Η αλήθεια και το συναίσθημα, άλλωστε, δε χρειάζονται περισσότερα.
About the Author
