Κάθε χρόνο, από το 1687, στις 31 Μαΐου, καθιερώνεται μια γιορτή, στο Κόβεντρι της Αγγλίας, προς τιμή της λαίδης Γκοντίβα. Ο θρύλος λέει πως η Γκοντίβα (στην πρώτη εκδοχή της πρώιμης αγγλικής γλώσσας ονομάζεται Godgifu, που σημαίνει δώρο Θεού) ίππευσε γυμνή, διασχίζοντας όλο το Κόβεντρι, προκειμένου να απαλλάξει ο κόμης Leofric, ο σύζυγός της, τους κατοίκους από τους φόρους που ήταν δυσβάσταχτοι. Αυτός είναι ο θρύλος που καταγράφεται σε αρκετά βιβλία και χρονολογείται τον 11ο αιώνα, όταν έζησε το ζευγάρι.
Οι δυο τους ήταν ευεργέτες μοναστηριών και εκκλησιών, οι φόροι, όμως, που ταλάνιζαν τον λαό, ήταν η αιτία η λαίδη Γκοντίβα να πιέζει τον σύζυγό της ώστε να κάνει κάτι. Ο Leofric, κάνοντας ένα αστείο, είπε ότι αν η Γκοντίβα έβγαινε γυμνή στον δρόμο πάνω σε ένα άλογο, τότε θα πραγματοποιούσε την επιθυμία της. Διατάχθηκε, τότε, σε όλους τους κατοίκους να κλειστούν στα σπίτια τους, να κλείσουν τα παράθυρα και τις πόρτες, για να μη δει κανείς τη λαίδη πάνω στο άλογο. Εκείνη ίππευσε γυμνή, με τα μακριά της μαλλιά να καλύπτουν όλο της σώμα, σε όλο το Κόβεντρι και κατάφερε να πραγματοποιηθεί το αίτημά της. Η παράδοση λέει πως ένας ράφτης, με το όνομα Τόμας, κοίταξε κρυφά την Γκοντίβα και τυφλώθηκε . Αυτός έχει και το προσωνύμιο «Peeping Tom», δηλαδή «ματάκιας», και ορίζεται, σύμφωνα με τον θρύλο, ως ο πρώτος ηδονοβλεψίας που έχει καταγραφεί.
Οι εκδοχές της ιστορίας είναι πολλές βέβαια. Κάποιοι μελετητές, σε μεταγενέστερες περιόδους, θεωρούν πως η λαίδη Γκοντίβα δεν ίππευσε ποτέ γυμνή, αλλά φορώντας μια μεταξωτή στολή, ίδιου χρώματος με το δέρμα, αφού στην περιοχή ήταν πολύ διαδεδομένο το μετάξι. Κάποιοι άλλοι λένε πως η Γκοντίβα ίππευσε με λευκή περιβολή, ένα απλό ρούχο, χωρίς κοσμήματα και άλλα χαρακτηριστικά της τάξης της, ως μετανοημένη, χαρακτηριστικό των γυναικών που είχαν αμαρτήσει και τιμωρούνταν να ιππεύουν σε άλογο, σε κοινή θέα, σαν τιμωρία για το ηθικό ατόπημα στο οποία είχαν υποπέσει. Θα ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστο να δει κανείς μια αριστοκράτισσα να παρουσιάζεται δημοσίως σε μια τόσο απροκάλυπτη κατάσταση, γεγονός που πιθανόν να προκάλεσε τον θρύλο που αργότερα θα μετατρεπόταν σε μια ρομαντική λαϊκή ιστορία. Αυτή η ερμηνεία δόθηκε από ομάδες προτεσταντών, θρηκευόμενων και άτεγκτης και αμέμπτου ηθικής. Άλλες πάλι αναφορές, μιλάνε για μια παγανιστική τελετή γονιμότητας, σύμφωνα με την οποία μια νεαρή «βασίλισσα του Μαΐου» οδηγούνταν στο ιερό δέντρο Cofa”s, ίσως για να γιορτάσουν την ανανέωση της άνοιξης.

Ο θρύλος της Γκοντίβα έχει γίνει τραγούδι πολλές φορές, σήμερα γιορτάζεται σε ένα μεγάλο φεστιβάλ στην περιοχή που έδρασε, αλλά και ταινία. Η αγαπημένη Βρεττανή λαίδη θεωρείται ηρωίδα, αφού με την πράξη της έσωσε τον φτωχό λαό, αλλά και ευεργέτιδα, οι φιλανθρωπικές της πράξεις μνημονεύονται. Ήταν μάλιστα η πρώτη γυναίκα που, μετά τον θάνατο του άντρα της, παρέμεινε στη θέση της και ήταν η μεγαλύτερη γαιοκτήμονας της περιοχής και διαφέντευε την περιουσία της χωρίς την παρέμβαση κανενός. Όταν πέθανε, κάπου στο 1066, ζήτησε να βάλουν στο άγαλμα της Παναγίας πάνω από το μνήμα της ένα πολύτιμο περιδέραιο, για να μπορεί να μετρά τις αμαρτίες και να προσεύχεται. Λέγεται, πως είναι και η απαρχή του ροζάριου αυτή της η κίνηση.